مغرور
و چون انسان را آسیبى رسد ما را فرا مى‏خواند سپس چون نعمتى از جانب خود به او عطا کنیم میگوید تنها آن را به دانش خود یافته‏ ام نه چنان است.‏بلکه آن آزمایشى است ولى بیشترشان نمى‏دانند
 ۳۹:۴۹
فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَهً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِیتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ ۚ بَلْ هِیَ فِتْنَهٌ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمون
فراموشکار
و چون انسان را آسیبى رسد ما را به پهلو خوابیده یا نشسته یا ایستاده مى‏خواند و چون گرفتاریش را برطرف کنیم چنان میرود که گویى ما را برای گرفتاریى که به او رسیده نخوانده است این گونه براى اسرافکاران آنچه انجام میدادند زینت داده شده است
۱۰:۱۲
وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا فَلَمَّا کَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ کَأَن لَّمْ یَدْعُنَا إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُ ۚ کَذَٰلِکَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفِینَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ
 مالکیت واقعی فقط از آن خداست
دوست عزیزی عنوان کرد عبارت خدا مالک همه چیز در زمین و آسمانهاست (ولله مافی السماوات و ما فی الارض) همین عبارت را حداقل تا ۱۷۶ بار شمرده است سوالی از دقت در عدد کردم که   بتوانم به آن استناد کنم یا نه قبول زحمت نموده آنها را پیدا کرد و پس از مدتی کوتاه برایم مرتب و تدوین شده فرستاد که در سپاسگزاری از این زحمت نا خواسته ولی پرنعمت به همان صورتی که آمده تقدیم به شما اینجا
هر چه در آسمانها و زمین هست ازآن خداست تا کسانى را که بد کرده‏ اند به سزاى آنچه انجام داده ‏اند کیفر دهد و آنان را که نیکى کرده ‏اند به نیکى پاداش دهد
۵۳:۳۱
 وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ لِیَجْزِیَ الَّذِینَ أَسَاؤُوا بِمَا عَمِلُوا وَیَجْزِیَ الَّذِینَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَی
به راستى پیامبران خود را با دلایل آشکار روانه کردیم و با آنها کتاب و ترازو را فرود آوردیم تا مردم به برپایی قسط  برخیزند و آهن را که در آن براى مردم خطرى سخت و سودهایى است پدید آوردیم تا خدا معلوم بدارد چه کسى در نهان او و پیامبرانش را یارى مى‏کند آرى خدا نیرومند شکست ناپذیر است
۵۷:۲۵
لقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِیدَ فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَیْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ
بدانید که زندگى دنیا در حقیقت بازى و سرگرمى و آرایش و فخرفروشى شما به یکدیگر و فزون‏ جویى در اموال و فرزندان است مثل آنها چون مثل بارانى است که کشاورزان را رستنى آن باران به شگفتى اندازد سپس آن کشت خشک شود و آن را زرد بینى آنگاه خاشاک شود و در آخرت دنیا پرستان را عذابى سخت است و مؤمنان را از جانب خدا آمرزش و خشنودى است و زندگانى دنیا جز کالاى فریبنده نیست
 ۵۷:۲۰
اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیَاهُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَهٌ وَتَفَاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطَامًا وَفِی الْآخِرَهِ عَذَابٌ دِیدٌ وَمَغْفِرَهٌ مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَیَاهُ الدُّنْیَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ

 

بدانید زینت های دنیا

مثل بارانی که رویش جوانه هایی را… امید در دل هر کشاورزی

!……آه  از هیجان پس  از باران

…و رویش و افزایش را به چشم دیدن ….

ولی در پایان !… امید های دهقان شد خس و خاشاک و کاه بی ارزشی در گوشه ای … که گاهی به جمع کردنش هم نمی ارزد؟

وترازوهای داد را در روز رستاخیز می ‏نهیم پس هیچ کس در چیزى ستم نمی‏بیند و اگرعمل هم وزن دانه خردلى باشد آن را می‏آوریم وکافی است که ما حسابرس باشیم

۲۱:۴۷

 وَنَضَعُ الْمَوَازِینَ الْقِسْطَ لِیَوْمِ الْقِیَامَهِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئًا وَإِن کَانَ مِثْقَالَ حَبَّهٍ مِّنْ خَرْدَلٍ أَتَیْنَا بِهَا  وَکَفَى بِنَا حَاسِبِی

 روزی روزگاری همه ما کودکی جنینی و یا حتی نطفه های بوده ایم با همین مشخصات ژنتیکی و همین دی ان ا

ما قهرمانان پیروز و تنها یکی از صدها میلیون اسپرمی هستیم که برای رسیدن به تخمک مسابقه گذاشتیم ولی نه خاطره و حافظه ای از آن مسلبقه و دوران داریم و نه راهی برای ارتباط با آن جهانی که حتما و یقینا در آن وجود داشته ایم.

چگونه با غروری بیجا به این چنین حافظه وعلم حاصل از آن اعتماد میکنیم و میتوانیم با تکیه بر همین علم ناقص و حواس ناقص تر پنجگانه خود منکر وجود نادانسته هایمان باشیم؟